นุ้นนนนุ่น♥
น้องเลิฟ
เมื่อคืนวานตอนตี หนึ่งครึ่งกว่าๆ น้ามาเคาะประตูรัวๆ เราก้อสะดุ้งตื่น
เปิดประตูมา ก็เห็นน้าร้องไห้ แทบคลั่ง
น้าบอกว่า ลงมาดูข้างล่างเร็ว น้องเลิฟเป็นอะไรก็ไม่รู้
คือ เลิฟนอนพิงกรงแต่ตัวแข็งไม่ขยับแล้ว
รู้ได้ทันทีว่า น้องเลิฟไปแล้ว...
เร็วมาก ไปโดยทีไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่
เมื่อเย็นยังเห็นกันอยู่ดีๆ ...
1 ปี กว่าๆ มันผูกพันมาก...
มันไม่ใช่แค่กระต่าย แต่ มันคือ น้องเลิฟ ...สมาชิกคนหนึ่ง
เมื่อวานทำใจไม่ได้เลย นั่งร้องไห้ทั้งวัน...
โทรบอกแม่บ้านให้เค้าฝังให้ด้วย เค้าฝังให้แล้วที่หลังบ้าน
แต่ขณะที่อัพไดอยู่ก้อไม่ร้องแล้ว ทำใจ...
มีพี่คนหนึ่งเค้าบอกว่า มันไปสบายแล้ว
ถึงแม้จะเลี้ยงให้อยู่ในกรงดี มันก็คงจะไม่ค่อยสบายสักเท่าไหร่
จริงของพี่.... หมดเวรหมดกำของมันแระล่ะ
อย่างน้อยตอนที่มันอยู่เราก้อดูแลจนถึงที่สุดแล้ว...
น้องเลิฟ ลูกรัก รักมาก คิดถึงมาก...
เป็นกระต่ายที่แปลกมาก คือ สามารถกินปลาทาโร่ ได้...
ท่าขออาหาร ก็ น่ารักสุดๆ
จากนี้คงไม่มีอีกแล้ว...
ไปสบายนะ....
และแล้วน้ำตาก็ไหลอีกครั้ง....
คิดถึงมาก
หมดเวรกรรมภพชาตินี้แล้วนะคะ
สิ่งดีๆที่ผ่านมาเป็นความทรงจำดีๆ นะคะ